Найз блог

Аальгүй нас гэж байдаг юмаа байдаг юм. Охин дүү маань сурагч байхдаа аальгүйтлээ гээл ахад их загнуулдаг байлаа. Уг нь хөөрхий минь, өндөр өсгийт өмсөж эхлээд, үе үехэн тольдоол үс гэзэг, хувцас хунараараа оролдох нь ихэссэн л дээ. Тэглээ гээд ангийнхаа найз нөхдийг ээж бид хоёрт ярьдаг, бид хоёр хэнтэй нөхөрлөдөгийг нь сайн мэддэг байлаа. Ээж нэг удаа ахаас өмөөрч байна.

“Аальгүйтлээ гээд банди нартай нийлээд орой үдэш тэнээд байна уу, өнцөг буланд зогсоод, баар саваар хэсээд байна уу. Хичээлээ тарангуутаа гүйж ирээд байгаа хүүхдийг юунд аальгүйтлээ гээд байгаан. Охидуудад угаасаа нэг ийм үе байдгийн” гэж байна. Бодоод байсан чинь би бас 7, 8-р ангиасаа төгстлөө л толинд хардаг, хувцас хунар голж шилэх нь их, юм л бол гоёж гоодох өвчинтэй байжээ.

Одоо бол охин дүү маань 3-р курсийн оюутан. Урт үстэй байхаа больчихсон, бага зэрэг буддаг, гэхдээ бараг л үгүй. Нүүрээ бага зэрэг пудрдэж хамгаалаач гэж намайг хэлэхээр хэтэрхий хүүхэн шиг харагдаад байна гэдэг юм. Өндөр өсгийт бүр ч өмсөхөө больчихсон. Шинэхэн оюутан байхдаа өндөр өсгийтэй гутал аваад аавд загнуулдаг байсан чинь өнгөрсөн жилээс пүүзнээс салахаа байчихаж. Сая бүр арзгар ултай эрэгтэй маркийн гутал авчихсан байна лээ. Хүүхэн стилийн цамцны оронд куртка шиг цамц, томоо цүнх үүрээд  нилээн чөлөөтэй, хээгүй болчихжээ, ер нь.

Манай ангийнхан ч гэсэн дээ. Их сургуулиа төгсөхийн алдад дэгжин дэгжин охидууд пүүзнээс салахгүй жинс, цамц өмсөөд явдаг даруухан болчихсон байсан. Ер нь нийлж нөхөрлөж байгаа хүүхдүүд нь хүмүүжилтэй зөв бол охид тэгээд зөв төлөвшчихдөг бололтой. “Охин хүүхдэд ийм нас байдаг юм” гэж өмөөрч ойлгосон ээждээ баярлалаа. Би ч гэсэн ийм ээж болноо.